Αζωοσπερμία και πατρότητα

 Και τώρα; τί; πώς; θα γίνω ποτέ πατέρας του δικού μου παιδιού;

Η αζωοσπερμία, η παντελής αδυναμία δηλαδή ανεύρεσης σπερματοζωαρίων στο εκσπερμάτισμα μετά από πολλαπλή επεξεργασία, μπορεί να οφείλεται είτε σε ορχική ανεπάρκεια , οπότε χαρακτηρίζεται ως αζωοσπερμία  παραγωγικού τύπου, είτε σε απόφραξη της γεννητικής οδού οπότε χαρακτηρίζεται ως αποφρακτικού τύπου αζωοσπερμία.
   Όταν ένας άνδρας μαθαίνει ότι πάσχει από αζωοσπερμία, ιδίως αν πρόκειται για παραγωγικού τύπου, υποβάλεται σε ένα έντονο ψυχολογικό στρες, καθώς νοιώθει να αμφισβητείται τόσο η ανδρική του ταυτότητα, όσο και η ικανότητά του για τη διεκπεραίωση του βασικότερου σκοπού του κάθε είδους πάνω στη γη, που δεν είναι άλλο από την αναπαραγωγή. Το βασανιστικό ερώτημα που κυριαρχεί στο μυαλό του είναι άν θα μπορέσει να αποκτήσει "δικό του" βιολογικά παιδί. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι ότι με τις μεθόδους που χρησιμοποιούμε πλέον και ειδικά με τη micro TESE σε συνδυασμό με ICSI (βλέπετε παρακάτω), μόνο ένα μικρό ποσοστό αζωοσπερμικών ανδρών πλέον δεν  μπορεί να βιώσει τη βιολογική πατρότητα.

micro TESE (microsurgical Testicular Sperm Extraction): η μέθοδος εκλογής και η καλύτερη ευκαιρία αζωοσπερμικών ανδρών για βιολογική πατρότητα

Πραγματοποιώ αυτή την επέμβαση στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Κέντρο στη Θεσσαλονίκη, όπου παρίσταται o εβρυολόγος με το φορητό μικροσκόπιο και εξετάζει άμεσα τον ορχικό ιστό που εξάγω, οπότε γνωρίζουμε άμεσα, από τη χειρουργική αίθουσα αν έχουμε υλικό, πόσο καλό είναι και για πόσους κύκλους ICSI επαρκεί. Έτσι αποφεύγεται και η εξαγωγή περιττού ιστού, αλλά εξαντλείται και η κάθε πιθανότητα που θα μας δώσει έστω και λίγα σπερματοζωάρια για χρήση σε εξωσωματική γονιμοποίηση. 

Η ανάπτυξη της μεθόδου της μικρογονιμοποίησης (ICSI) επέτρεψε σε άνδρες με μη αποφρακτική (εκκριτική) αζωοσπερμία να έχουν την ευκαιρία να γίνουν βιολογικοί πατέρες, κάτι που ήταν αδύνατον πριν από την εποχή της ICSI. Η ευκαιρία αυτή πλέον υπάρχει, γιατί γνωρίζουμε πως άνδρες πλήρως αζωοσπερμικοί, ακόμα και με τιμές FSH πολλαπλάσιες της φυσιολογικής, συχνά διατηρούν κάπου μέσα στους όρχεις τους μικρές εστίες σπερματογένεσης. Αυτές οι εστίες που μπορεί να παράγουν λίγα σπερματοζωάρια, μπορούν να προσπελαστούν μόνο με ανοικτή βιοψία όρχεος. Για πολλά χρόνια χρησιμοποιούνταν μόνο η κλασσική βιοψία όρχεος, που έχει πρόσβαση μόνο στον ορχικό ιστό που βρίσκεται επιφανειακά κάτω από τον ίδιο ελυτροειδή χιτώνα του όρχεος. Η εξέλιξη στον τομέα της ανεύρεσης σπέρματος σε αζωοσπερμικούς άνδρες μη αποφρακτικής αιτιολογίας, είναι η μικροχειρουργική λήψη, η οποία πραγματοποιείται με εξερεύνηση του ορχικού ιστού σε βάθος και με τη βοήθεια χειρουργικού μικροσκοπίου, με ισχυρή μεγέθυνση Χ10-Χ25. Είναι  ενδεικτικό για το πλεονέκτημα της μεθόδου έναντι της κλασσικής βιοψίας, ότι με τη micro TESE ανευρίσκεται σπέρμα σε ποσοστό ως και 35% σε άνδρες που είχαν υποβληθεί σε κλασσική βιοψία και δεν είχαν βρεθεί σπερματοζωάρια.

Χειρουργικό μικροσκόπιο

Τα πλεονεκτήματα της μικροχειρουργικής έναντι της κλασσικής βιοψίας είναι τα εξής:

ΣΤΥΤΙΚΗ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ : Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε

ΣΤΥΤΙΚΗ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ :   όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε : παθοφυσιολογία, αιτιολογία,  διάγνωση, θεραπεία

   Ως στυτική δυσλειτουργία ορίζεται η διαρκής ή υποτροπιάζουσα αδυναμία ενός άνδρα να επιτύχει ή/και να διατηρήσει μία στύση επαρκή για την ολοκλήρωση μιας σεξουαλικής επαφής.                                         

   Για να κατανοήσει κανείς τη στυτική δυσλειτουργία, θα πρέπει αρχικά να γνωρίζει κάποια βασικά στοιχεία για τη φυσιολογική λειτουργία της στύσης.

Α.  ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

1. ΤΟ ΠΕΟΣ

Όπως βλέπουμε στη διατομή του πέους, αυτό αποτελείται από τα δύο σηραγγώδη σώματα και το σπογγιώδες σώμα της ουρήθρας. Η στύση πραγματοποιείται όταν οι σηραγγώδεις αρτηρίες αυξήσουν την παροχή τους και τα κολποειδή που τις περιβάλλουν χαλαρώσουν, γεμίσουν με αίμα και διογκωθούν. Τα σηραγγώδη σώματα περιβάλλονται από τον ινώδη χιτώνα, ο οποίος δίνει το σχήμα στο διογκωμένο και γεμάτο με αίμα πέος, αλλά περιορίζει και την επέκταση των κολποειδών, αυξάνοντας έτσι την πίεση του αίματος μέσα σε αυτά από τις αρτηρίες που ακόμη προσπαθούν να εισάγουν κι άλλο αίμα, και έτσι επιτυγχάνεται η σκληρότητα της στύσης. Ταυτόχρονα, τα κολποειδή με τη διόγκωσή τους με την πλήρωση από αίμα πιέζουν τις φλέβες (που απάγουν φυσιολογικά το αίμα) πάνω στον ανένδοτο ινώδη  χιτώνα, η αιματική επιστροφή περιορίζεται κατά πολύ και έτσι ενισχύεται ακόμα περισσότερο η διόγκωση και η σκληρότητα της στύσης.

2. ΟΙ ΝΕΥΡΙΚΕΣ ΟΔΟΙ

Σχήμα 2:   Οι νευρικές οδοί

Εκτός από τα αγγειακά στοιχεία που δίνουν το τελικό αποτέλεσμα, για να πραγματοποιηθεί μια στύση απαιτείται η φυσιολογική λειτουργία και αρμονική συνεργασία ενός πολύπλοκου συστήματος κεντρικών και περιφερειακών νευρικών οδών

Αντιμετώπιση κιρσοκήλης με μικροχειρουργική τεχνική και χαμηλή ( κατά προτίμηση υποβουβωνική ) προσπέλαση

ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΧΑΜΗΛΕΣ ΒΟΥΒΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΒΟΥΒΩΝΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ: ΟΙ ΠΡΟΤΙΜΩΜΕΝΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΙΡΣΟΚΗΛΗΣ   

 

Υποβουβωνική τομή

Έξοδος του όρχι στο τραύμα

Απολίνωση φλεβών

Από τις παλαιότερες και νεώτερες χειρουργικές τεχνικές διόρθωσης της κιρσοκήλης, οι προτιμώμενες τελικά είναι οι μικροχειρουργικές χαμηλές βουβωνικές και υποβουβωνικές τεχνικές.

Οι τεχνικές αυτές παρουσιάζουν κάποια βασικά πλεονεκτήματα. Κατ’ αρχήν, με την έκθεση του σπερματικού τόνου επιτρέπουν την άμεση επισκόπηση όλων των στοιχείων του και την ταυτοποίηση της ορχικής αρτηρίας, των λεμφαγγείων, του σπερματικού πόρου και των αγγείων του καθώς και των μικρών περιαρτηριακών φλεβών.  

ΥΠΕΡΔΡΑΣΤΗΡΙΑ ΚΥΣΤΗ - ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΚΡΑΤΕΙΑ ΟΥΡΩΝ

ΥΠΕΡΔΡΑΣΤΗΡΙΑ ΚΥΣΤΗ

                  

Τι είναι η υπερδραστήρια κύστη;

Πρόκειται για μία κατάσταση κατά την οποία συμβαίνουν αιφνίδιες συσπάσεις της ουροδόχου κύστης, ακούσιες (παρά δηλαδή τη θέληση του ασθενούς), οι οποίες προκαλούν στον πάσχοντα μία ξαφνική, επιτακτική  και ακατανίκητη επιθυμία για ούρηση (έπειξη), ακόμα και αν η κύστη περιέχει μία μικρή ποσότητα ούρων.

Πόσο συχνή είναι;

Η υπερδραστήρια κύστη παρουσιάζεται σε ποσοστά 10-26% στους άνδρες και 8-42% στις γυναίκες. Η συχνότητα εμφάνισης αυξάνεται με την ηλικία και συχνά συνυπάρχει και με άλλες δυσλειτουργίες του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος. Πολλές συνήθεις χρόνιες παθήσεις όπως η κατάθλιψη, η δυσκοιλιότητα, νευρολογικές παθήσεις καθώς και η στυτική δυσλειτουργία σε άνδρες πάσχοντες, έχουν βρεθεί ότι σχετίζονται με την εμφάνιση της υπερδραστήριας κύστης.

Πώς δημιουργείται αυτή η κατάσταση και ποιά είναι τα αίτιά της;

Η ουροδόχος κύστη είναι ένα κοίλο όργανο, που δημιουργεί μια κοιλότητα μέσα στην οποία φυσιολογικά μαζεύονται τα ούρα που έρχονται από τους νεφρούς και αποθηκεύονται έως να φτάσουν έναν ικανό όγκο (συνήθως 300-500 κ.εκ.),

Μικροχειρουργική αντιμετώπιση κιρσοκήλης

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΙΡΣΟΚΗΛΗΣ ΣΕ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ ΜΕ ΤΗ ΜΕΘΟΔΟ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΠΟΛΙΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΣΠΕΡΜΑΤΙΚΩΝ ΦΛΕΒΩΝ ΜΕ ΥΠΟΒΟΥΒΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΠΕΛΑΣΗ: ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΥΠΟΒΟΗΘΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ

Σ.Ανδρεαδάκης

Σκοπός: Παρουσιάζοντας τα αποτελέσματά μας σε μια σειρά υπογόνιμων ανδρών με κλινικά εμφανή κιρσοκήλη, που αντιμετωπίστηκαν στο τμήμα μας με την υποβουβωνική μικροχειρουργική διόρθωσή της με στόχο την επίτευξη εγκυμοσύνης μέσω της βελτίωσης των παραμέτρων του σπέρματος, υποστηρίζουμε την ένδειξη για πρωτογενή αντιμετώπιση των υπογόνιμων ζευγών με τη συγκεκριμένη ένδειξη και με τη συγκεκριμένη τεχνική, πριν προβούν σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.

Πρόωρη εκσπερμάτιση: υπάρχει λύση;

Πρόωρη εκσπερμάτιση :  υπάρχει λύση;

Σωτήρης Ανδρεαδάκης, Χειρουργός Ουρολόγος-Ανδρολόγος-FEBU

Η πρόωρη εκσπερμάτιση θεωρείται ως η πιο κοινή σεξουαλική δυσλειτουργία στον άνδρα, με μια συχνότητα που φτάνει έως και το 40% ( περισσότεροι λοιπόν από έναν στους τρεις άνδρες υποφέρουν από αυτή τη διαταραχή ).
Ως πρόωρη χαρακτηρίζουμε την εκσπερμάτιση που συμβαίνει μετά από ελάχιστη σεξουαλική διέγερση, πριν, κατά ή αμέσως μετά την είσοδο του πέους στον κόλπο και χωρίς ο ασθενής να την επιθυμεί. Η δυσλειτουργία αυτή αποτελεί σημαντική πηγή άγχους για τον άνδρα, ο οποίος μπορεί ακόμα και να μην επιδιώκει σεξουαλικές σχέσεις, από το φόβο της αδυναμίας επίτευξης ολοκληρωμένης επαφής και της ενδεχόμενης απόρριψης από τη σύντροφο.
Το άγχος αυτό βεβαίως αντανακλά σε όλες τις παραμέτρους και τους τομείς της ζωής του, με αποτέλεσμα συχνά την έλλειψη αυτοεκτίμησης, αυτοπεποίθησης και αυτοσεβασμού, που μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε ήπια ή και μείζονα κατάθλιψη.
Ακόμα όμως και σε μόνιμες, μακροχρόνιες σχέσεις ή και πολυετείς γάμους, η διαταραχή αυτή δημιουργεί με την πάροδο του χρόνου επιπρόσθετα προβλήματα στις σχέσεις μεταξύ των συντρόφων, καθώς βλέπουμε ζευγάρια να έρχονται αναζητώντας βοήθεια ακόμα και μετά από δεκαετίες « αρμονικής » συμβίωσης. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα σε αυτές τις περιπτώσεις, ότι πολύ συχνά η γυναίκα είναι αυτή που προτρέπει στην αναζήτηση λύσης.
Γίνεται λοιπόν σαφές, ότι πρόκειται για μία σεξουαλική διαταραχή με σημαντικές συνέπειες τόσο στη ζωή και ψυχολογία του άνδρα που πάσχει, όσο και της συντρόφου του. Είναι λοιπόν μία κατάσταση, στην οποία πρέπει να αναζητείται λύση. Εν τούτοις, οι περισσότεροι πάσχοντες δεν την αναζητούν

Τα πάντα για την κιρσοκήλη

ΚΙΡΣΟΚΗΛΗ: ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΣΤΗ ΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ , ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Ο όρος κιρσοκήλη χαρακτηρίζει την κιρσοειδή διάταση και ελικοειδή πορεία των σπερματικών φλεβών που απαρτίζουν το σπερματικό φλεβικό δίκτυο, πάνω από τον όρχη, κατά την πορεία του σπερματικού τόνου.
Η κιρσοκήλη ανευρίσκεται περίπου στο 15% του γενικού πληθυσμού, αλλά σε ποσοστό 35% σε άνδρες με πρωτοπαθή υπογονιμότητα και σε 70-81% σε άνδρες με δευτεροπαθή υπογονιμότητα (1).
Η κιρσοκήλη αποτελεί τη συχνότερη αιτία υπογονιμότητας που επιδέχεται χειρουργική αντιμετώπιση. Μπορεί να γίνει κλινικά εμφανής ήδη από την εφηβεία . Υπολογίζεται ότι κλινική κιρσοκήλη ανευρίσκεται περίπου στο 15% όλων των εφήβων, με σημαντική επικράτηση της εντόπισης αριστερά (2). Ωστόσο λείπουν ακριβείς και έγκυρες επιδημιολογικές μελέτες προσδιορισμού της ακριβούς επίπτωσης στους εφήβους.
Η σημασία της αναγνώρισης και διάγνωσης της κιρσοκήλης στην εφηβική ηλικία, έγκειται στο ότι ήδη από αυτήν την ηλικία η κιρσοκήλη μπορεί να επιδρά αρνητικά στη φυσιολογική ανάπτυξη του εφηβικού όρχεος και στη σπερματογένεση (3).
Στο 90 % των περιπτώσεων, η κιρσοκήλη εντοπίζεται ετερόπλευρα και αριστερά. Η δεξιά κιρσοκήλη συνδυάζεται κατά κύριο λόγο με αμφοτερόπλευρη εντόπιση και αφορά περίπου το 10 % των πασχόντων. Η παρουσία όμως ετερόπλευρης δεξιάς κιρσοκήλης είναι σπάνια και πάντα πρέπει να εγείρει υποψίες ύπαρξης θρόμβωσης της κάτω κοίλης ή κάποιας χωροκατακτητικής εξεργασίας στον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο και να γίνεται πάντα έλεγχος για τον αποκλεισμό τέτοιας παθολογίας (4).
Η δημιουργία της κιρσοκήλης οφείλεται κυρίως στους ακόλουθους παράγοντες:
- Έλλειψη ή ανεπάρκεια των βαλβίδων των σπερματικών φλεβών, που προδιαθέτει όπως είναι φυσικό στην παλινδρόμηση του αίματος κατά μήκος της φλέβας. Το ελάττωμα μάλιστα αυτό, φαίνεται ότι είναι αρκετά πιό συχνό στην αριστερή σπερματική φλέβα και αυτό βεβαίως εξηγεί εν μέρει και την συχνότερη αριστερή εντόπιση (5).
- Εκβολή της αριστερής σπερματικής φλέβας υπό ορθή γωνία στην αριστερή νεφρική φλέβα, γεγονός που καθιστά πολύ πιό ευχερή την παλινδρόμηση αίματος από αυτήν, σε σχέση με τη δεξιά σπερματική που εκβάλλει υπό οξεία γωνία στην κάτω κοίλη φλέβα και δεν προδιαθέτει σε παλινδρόμηση (5).
- Πίεση της αριστερής σπερματικής φλέβας ανάμεσα στην κάτω μεσεντέρια αρτηρία και την αορτή (φαινόμενο του καρυοθραύστη), που προκαλεί δυσχέρεια στην αποχέτευση του αίματος διά μέσου της αριστερής σπερματικής φλέβας (6).

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΚΙΡΣΟΚΗΛΗΣ
Η κιρσοκήλη δέν εκδηλώνεται με κάποια θορυβώδη συμπτωματολογία, θα λέγαμε μάλιστα ότι τείνει να είναι ασυμπτωματική, καθώς οι πάσχοντες παραπονούνται για συμπτώματα άλγους ή δυσφορίας σε ένα ποσοστό της τάξεως μόλις του 2 – 10 % (22).
Αυτό όμως που είναι πολύ σημαντικό, είναι η αρνητική επίδραση της κιρσοκήλης στην ανάπτυξη του εφηβικού όρχεος, ο οποίος συχνά παρουσία της κιρσοκήλης αποτυγχάνει να ακολουθήσει ο φυσιολογικό ρυθμό ανάπτυξης, με αποτέλεσμα να υπολείπεται σε μέγεθος από τον ετερόπλευρο όρχη, καθώς και από το αναμενόμενο για την ηλικία του (7).
Επίσης, πολύ σημαντική είναι και η επίδραση της κιρσοκήλης στη σπερματογένεση: σε πολύ μεγάλο ποσοστό πασχόντων (90%), υπάρχει μειωμένη κινητικότητα σπέρματος, ενώ στο 65% διαπιστώνεται μείωση της συγκέντρωσης των σπερματοζωαρίων σε επίπεδα μικρότερα των 20 εκ. / ml.